Αναδρομή 2016 – Καλύτερο (Λέμε, Τώρα…) Ελληνικό Album

Αναδρομή 2016 – Καλύτερο (Λέμε, Τώρα…) Ελληνικό Album


Αντώνης Ρέμος – ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’…


Στα ‘λεγα και τις προάλλες πως δυσκολεύτηκα πολύ να καταλήξω στο “αγαπημένο” μου Ελληνικό album και τραγούδι για το 2016. Κυριολεκτικά, δεν βρήκα τίποτα, όχι που να με ενθουσιάσει, αλλά και που να κρατήσει το ενδιαφέρον μου μέχρι να τελειώσει το album!

Με τα χίλια ζόρια, λοιπόν, και αφού το άκουσα αρκετές φορές, αποφάσισα -έτσι, για να πω ότι κατέληξα στο “αγαπημένο” μου Ελληνικό album της χρονιάς που μας πέρασε- να ξεχωρίσω ως “το καλύτερο Ελληνικό album για το 2016” το ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’ του Αντώνη Ρέμου.

Το παράξενο με αυτό το album είναι, πως σε αντίθεση από ό,τι μου συμβαίνει συνήθως (που όσο πιο πολλές φορές ακούω ένα album από την αρχή μέχρι το τέλος, τόσο πιο πολύ το συνηθίζω και αρχίζει και μου αρέσει…) με το ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’ ενώ στο πρώτο ολοκληρωμένο άκουσμα σκέφτηκα μέσα μου: “Επιτέλους! Να κι ένα album που ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να βαρεθείς!“, όσο περισσότερο το άκουγα, τόσα περισσότερα ψεγάδια ανακάλυπτα!

Όλο και κάποιος στίχος αποκαλυπτόταν ως “μισοψημένος” και “ρουτινιάρικος”, όλο και κάποια μελωδία απογυμνωνόταν ως “αμήχανη” και “πασαλειματική” στην βαρυεστημένη της προσπάθεια να χωρέσει τα μέτρα του στίχου μέσα στην προκάτ φόρμα της, όλο και κάποια ενορχήστρωση με έκανε να σηκώσω πάνω χείλος με ύφος “μπλιαχ!” αλά Billy Idol… Για να μη μιλήσω για μελωδίες που φέρνουν ακαριαία στο νου άλλες μελωδίες, γιατί αυτό είναι καθιερωμένο γενικό κακό της Ελληνικής δισκογραφίας, πια…

Τι άλλο δεν μου άρεσε στο ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’;

Το ότι δεν περιέχει κανένα λαϊκό τραγούδι (με εξαίρεση το ελαφρό λαϊκοπόπ “Λένε“, μεγάλο hit προπομπός του album, που πολύ το είχα χαρεί όταν κυκλοφόρησε ως single). Χασάπικα, ζεϊμπέκικα, ξέχνα τα! Ούτε για δείγμα! Ξέχνα και τα ραδιοφωνικά dance pop! Μπαλάντες, μπαλάντες, κι άλλες μπαλάντες, και κανένα-δυο τραγούδια με “εσάνς” λαϊκού ή δημοτικού ύφους, μα στο μέτρο, μα στην κλίμακα που χρησιμοποιούν, μα σε κάποιο μπουζούκι, νέι ή κλαρίνο που ξεπροβάλλει δειλά στην ενορχήστρωση. Της μπαλάντας, εννοείται.

Θα μου πεις: “Και πού βρίσκεις το κακό στο να ακούς ένα album του Ρέμου γεμάτο μπαλάντες;” Τελικά, έχεις δίκιο… Αν, εν έτει 2016, ένας καλλιτέχνης δικαιούται να τραγουδά μπαλάντες και να φέρει τον τίτλο του “ερωτικού τραγουδιστή” αυτός είναι ο Αντώνης Ρέμος! Άντε, και ο Γιάννης Πλούταρχος! Ας πει, λοιπόν, όσες μπαλάντες θέλει ο άνθρωπος, τουλάχιστον μπορεί να τις τραγουδήσει πειστικά και αβίαστα!

Ακούγοντας και ξανακούγοντας το ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’ δεν μπορούσα να μη σκεφτώ πως ο Αντώνης Ρέμος του 2016 μετασχηματίστηκε πια στον Γιάννη Πάριο του 1986! Τότε που ό,τι κι αν κυκλοφορούσε ο Πάριος γινόταν τριπλά πλατινένιο, και περιείχε 14 τραγούδια / 14 ερωτικές μπαλάντες στις οποίες υπέφερε, γινόταν κομμάτια, έλιωνε, έσβηνε, και μαζί του έλιωναν και έσβηναν και εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες μαμάδες, θειάδες κι αδερφές (αλλιώς ακουγόταν αυτό το τελευταίο στο κεφάλι μου, αλλά και τώρα που το βλέπω γραμμένο, δεν νομίζω ότι πέφτω και πολύ έξω, και έτσι αν το δεις, και αλλιώς). Και τελικά, ο Αντώνης Ρέμος έχει βρει τον τρόπο να επιλέγει το ρεπερτόριο του και να ερμηνεύει το ρεπερτόριο του, που το κοινό του να ξέρει εκ των προτέρων και τι ακριβώς θα ακούσει αγοράζοντας το καινούργιο album του, αλλά και ότι θα του αρέσει αυτό που θα ακούσει!

Και βέβαια, θα με ρωτήσεις: Αφού βρήκες τόσα ψεγάδια, γιατί λες ότι το ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’ είναι το καλύτερο Ελληνικό album του 2016;

Για τρεις λόγους:

  1. Γιατί δεν υπάρχει κάποιο άλλο καλύτερο!
  2. Γιατί ο Αντώνης Ρέμος είναι ο Αντώνης Ρέμος, και ακούγοντας το album ξανά και ξανά επιβεβαίωσα την άποψη μου ότι ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο να του δώσεις να τραγουδήσει, θα τον τραγουδήσει με έναν τρόπο τόσο πειστικό, που στο τέλος θα σε ψήσει!
  3. Χάρη σε ένα κυρίως κομμάτι: το υπέροχο “Πράγματα” των Νίκου Μωραΐτη και Βασίλη Γαβριηλίδη, που ήταν και το μοναδικό Ελληνικό τραγούδι της χρονιάς που μου δημιούργησε την επιθυμία να το ακούσω στο repeat! (Ναι, εσένα το λέω! Ξέρεις εσύ! Που έβγαλες ξινίλα για το συγκεκριμένο τραγούδι, για ακατανόητους σε εμένα λόγους αλλά από την άλλη παραδέχομαι ότι εσύ ξέρεις, και για να το λες εσύ, κάτι θα ξέρεις. Εγώ όμως που δεν ξέρω, το ακούω, το ξανακούω, και το αγαπώ όλο και περισσότερο, και ψεγάδι στην ερμηνεία του δεν βρίσκω. Το μόνο που με χαλάει λίγο είναι το κλαρίνο στην ενορχήστρωση, αλλά δε βαρυέσαι, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί…)

Για να μη μακρηγορώ: Το ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’ δεν τετραγωνίζει τον κύκλο, ούτε αποτελεί “πρόταση” για την Ελληνική δισκογραφία. Γίνεται εμφανές όμως, ακούγοντας το, πως ο Ρέμος και η ομάδα του είχαν στην διάθεση τους για να επιλέξουν ό,τι καλύτερο έχει γραφτεί μέσα στο 2016 στον χώρο του λαϊκού, λαϊκοπόπ και ερωτικού τραγουδιού, και από αυτά επέλεξαν τα τραγούδια που ταιριάζουν στην ιδέα τους για το “ιδανικό album-φόρμουλα” για τους fans του Αντώνη Ρέμου. Και επίσης γίνεται εμφανές, ακούγοντας το, πως ο Αντώνης Ρέμος έχει μια μοναδική χροιά, ένταση και έκταση στην φωνή του, και έχει σταμπιλάρει πια μια προσωπική ερμηνευτική μανιέρα, που τον κάνει μακράν ξεχωριστό τραγουδιστή στον χώρο του Ελληνικού λαϊκού – ερωτικού τραγουδιού. Είτε σ’ αρέσει είτε όχι, θα σ’ αρέσει!

Το ‘Σπασμένα Κομμάτια Της Καρδιάς’ δεν είναι κανένα σπουδαίο album, αλλά είναι ό,τι καλύτερο άκουσα μέσα στο 2016. Και δεν άκουσα κάποιο κομμάτι που να με κάνει να πατήσω το ‘skip’. Και, στην τελική, that’s good enough for me.

Και τώρα με συγχωρείς, αλλά πάω να ξανακούσω το “Πράγματα”!

Καλημέρα στους φίλους του Breakfast Club! 🙂

 

Υστερόγραφο: Το “Εδώ Να Μείνεις”. Κάτι δικά μου, μην ενοχλείσθε… 😉

 

Αναδρομή 2016 – Καλύτερο (Λέμε, Τώρα…) Ελληνικό Album
3 (60%) 2 votes