Dark Red Room

Dark Red Room

Δύο φορές θυμάμαι να κρατάω την αναπνοή μου νιώθοντας την καρδιά μου έτοιμη να ξεριζωθεί. Όχι από έρωτα, ούτε από αγωνία. Από ένα κόκκινο φως. Η δεύτερη, ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα σε ραδιοφωνικό στούντιο το οποίο έμελλε να  γίνει το  δημοσιογραφικό μου σπίτι για τέσσερα χρόνια. Δεν ήταν αυτό το εντυπωσιακό κατακόκκινο κλισέ “On Air” αλλά ένα μίζερο κόκκινο φωτάκι πάνω στην κονσόλα του ήχου.

Το ίδιο συνέβη και την πρώτη μου φορά. Στον σκοτεινό θάλαμο.  Το κόκκινο φως να λούζει το ασφυκτικά μικρό μαύρο δωμάτιο. Τρεις παραλληλόγραμμες πλαστικές λεκάνες η μία δίπλα στην άλλη. Δύο ξύλινες λαβίδες με μαλακές πλαστικές άκρες. Φωτογραφίες κρεμασμένες με μανταλάκια. Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις ένα άσπρο χαρτί  να επιπλέει και  σε μια στιγμή να εμφανίζει πάνω του ένα στιγμιότυπο ζωής που έχει ήδη φύγει. Κόκκινο φως, ασπρόμαυρες αναμνήσεις.  Πόσο παράδοξο για ένα τόσο ζωντανό χρώμα.

Dark Red Room
Rate this post

Leave a Reply