Famous Blue Rainconat – Good Bye, Leonard Cohen…

Famous Blue Rainconat – Good Bye, Leonard Cohen…

Ο Καναδός τροβαδούρος, τραγουδοποιός και συγγραφέας με τη βαριά φωνή και την ελαφρια σαν πούπουλο πένα, Leonard Cohen, πέθανε πριν 3 μέρες σε ηλικία 82 ετών, αφού κατόρθωσε να αφήσει πίσω του μια καριέρα που διάρκεσε 50 χρόνια και μια κληρονομιά τόσο χαρακτηριστική για το Zeitgeist της γενιάς του, ώστε να συγκρίνεται μόνο με τον Bob Dylan (και ίσως και τον Paul Simon).


k.d. lang – ‘Hallelujah’


Ποιητής“.

Άλλος ένας τραγουδοποιός που -δικαίως ή αδίκως- κέρδισε αυτόν τον τίτλο, παρά το γεγονός πως ενώ όντως έχει γράψει και εκδώσει πάνω από 200 ποιήματα, ελάχιστοι από αυτούς που τον λατρεύουν τα έχουν διαβάσει, ή έστω γνωρίζουν ότι τα έχει γράψει.

Οι περισσότεροι που θα θρηνήσουν σήμερα τον θάνατο του Leonard Cohen, που έφυγε ήσυχα από τη ζωή, σύμφωνα με τη δήλωση του γιου του (που παρά το γεγονός ότι πέθανε στις 7 Νοεμβρίου ανακοίνωσε τον θάνατο του μόλις πριν από μερικές ώρες), τον αγάπησαν χάρη στα τραγούδια του ‘Dance Me To The End Of Love‘, ‘Famous Blue Raincoat‘, ‘First We Take Manhattan‘ και ‘Hallelujah‘, για να αναφερθώ σε μερικά μόνο από τα πολύ αγαπημένα και πολύ διασκευασμένα του τραγούδια.

Κι όμως, ο Leonard Cohen ξεκίνησε όντως ως συγγραφέας και ποιητής στην δεκαετία του 60! Και μάλιστα, νοίκιασε κι ένα σπίτι στην Ύδρα (ναι, το δικό μας νησί του Σαρωνικού, όπου τότε το ενοίκιο του κόστιζε μόλις… 14 δολάρια τον μήνα!) και περνούσε εκεί το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του αναζητώντας την έμπνευση και γράφοντας τα βιβλία και τα ποιήματα του.

Οι πρώτες του προσπάθειες να καθιερωθεί ως συγγραφέας και ποιητής, όμως, δεν ευόδωσαν. Κι έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του 60, ο Cohen επιστρέφει στη Νέα Υόρκη, αρχίζει να ανακατεύεται με την εκεί avant garde και το παρεάκι του Andy Warhol, της Nico και των Velvet Underground, και αποφασίζει να δώσει διέξοδο στην ποιητική του μούσα μέσα από τα τραγούδια.

Πρώτο του album ήταν το ‘Songs Of Leonard Cohen’, του 1967, που μετά βίας έφτασε το #83 στο albums chart των ΗΠΑ, αλλά άφησε ένα πολύ ισχυρό αποτύπωμα τόσο στους κριτικούς όσο και τους μουσικόφιλους της εποχής, και γνώρισε παράλληλα αρκετά μεγάλη επιτυχία στην Βρετανία και την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου η λατρεία για τον Cohen άρχισε να παίρνει διαστάσεις θρύλου.

Ο Cohen μάγευε τους μουσικόφιλους με τις χαλαρές, μελωδικές folk rock συνθέσεις του, τους ποιητικούς, πότε μελαγχολικούς, πότε πικρούς, πότε κοινωνικούς, πότε ερωτικούς, πότε ονειρικούς του στίχους και την τραχιά και απόκοσμη φωνή του, που τραγουδούσε τους πιο έντονους συναισθηματικά στίχους με μια έντονα ψυχρή αποστασιοποίηση, σχεδόν μπρεχτική…

Αλλά, τι σου λέω τώρα! Εσύ, αγαπάς τον Cohen απλά για τα τραγούδια του. Για τα ταξίδια που κάνεις με το νου σου, όταν τα ακούς, στα νησιά του Αιγαίου, που ο ήλιος κάνει κρυστάλλινους αντικατοπτρισμούς πάνω στο γαλάζιο της θάλασσας, στο γκρίζο φθινοπωρινό Manhattan, που ο κόσμος περπατάει βιαστικά μέσα στη βροχή, σφίγγοντας τα αδιάβροχα του, στο ψυχρό Βερολίνο, που γύρω σου αντηχεί η βουή της techno που παντρεύεται με μια μοναχική κιθάρα ενός μουσικού του δρόμου και συντηρητικοί Γερμανοί μάνατζερς διασταυρώνονται στα πεζοδρόμια με γηραλέους punks που ξέμειναν από τα 70s, φερέλπιδες νεαρές μοντέλες από την Ανατολική Ευρώπη, και μονίμως ανερχόμενους καλλιτέχνες από την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ…

Ο Cohen γεννήθηκε το 1934 και συνέχισε να γράφει, να δισκογραφεί, να περιοδεύει, και να γίνεται αντικείμενο λατρείας από ανθρώπους όχι μόνο της γενιάς του αλλά και πολύ μεταγενέστερων γενεών, μέχρι το τέλος της ζωής του. Γνώρισε μεγάλες επιτυχίες από τα 60s, μέχρι τα mid-90s, όπου αποφάσισε να γίνει βουδιστής μοναχός και να σταματήσει τη δισκογραφική του καριέρα. Πολύ σύντομα όμως άλλαξε γνώμη, και συνέχισε να δισκογραφεί μέχρι και φέτος, που κυκλοφόρησε το τελευταίο του album, ‘You Want It Darker‘, εν μέσω ενθουσιωδών κριτικών.

Βέβαια, σημαντικό ρόλο στην επανενεργοποίηση της καριέρας του έπαιξε και το γεγονός ότι κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Cohen κατάλαβε πως η επί δεκαετίες στενή φίλη και manager του, Kelley Lynch, είχε καταχραστεί με διάφορους τρόπους επί δεκαετίες πάνω από 5.000.000 δολλάρια που είχε συγκεντρώσει ο Cohen από την δισκογραφική του καριέρα, αφήνοντας αυτόν, την γυναίκα και τα παιδιά του στην ουσία χρεωκοπημένο και απένταρο! Μετά απο πολλές και μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες ο Cohen κέρδισε μεν την αγωγή κατά της Lynch αλλά δεν κατάφερε να ανακτήσει τα χαμένα του χρήματα, που δεν υπήρχαν πια. Έτσι αναγκάστηκε να ξαναγυρίσει στις live εμφανίσεις, διοργανώνοντας μια γιγαντιαία παγκόσμια περιοδεία που κράτησε σχεδόν 4 χρόνια, μέχρι το 2010.

Ωστόσο, ο Cohen, δεν σταμάτησε να γράφει και να δισκογραφεί μέχρι τα τελευταία του, ακόμη και όταν η υγεία του πια ήταν σε εμφανώς άσχημη κατάσταση.

I never had the sense that there was an end,” είχε δηλώσει ήδη από το 1992. “That there was a retirement or that there was a jackpot.

Τον Απρίλιο του 2016, βέβαια, που κυκλοφόρησε το τελευταίο του album, είχε δηλώσει στον ‘New Yorker’:

I am ready to die. I hope it’s not too uncomfortable. That’s about it for me.

Μερικούς μήνες αργότερα, όμως, ανακάλεσε την δήλωση του, λέγοντας χαμογελαστά:

 “ΟΚ, ήμουν υπερβολικός. Πάντα είχα την τάση να δραματοποιώ υπερβολικά την ζωή μου… I intend to live forever.

And so you will, Mr. Cohen… So you will…

 

Για μουσικό αποχαιρετισμό στον Leonard Cohen διάλεξα την συγκλονιστική live εκτέλεση του πολύ γνωστού τραγουδιού του, ‘Hallelujah,’ από την k.d. lang στα Juno Awards… Μακράν η εκπληκτικότερη εκτέλεση του συγκεκριμένου τραγουδιού που έχω ακούσει, και έχω ακούσει πολλές, και πολύ καλές!

Καλημέρα στους φίλους του Breakfast Club! 🙂

Famous Blue Rainconat – Good Bye, Leonard Cohen…
5 (100%) 6 votes
There are 2 comments for this article

Leave a Reply