Η αγάπη είναι λαλάγγι

Η αγάπη είναι λαλάγγι

Μανιάτισα κατά το ένα τέταρτο της καταγωγής,  κάθε τέτοια ημέρα, την παραμονή των Χριστουγέννων, μεταμορφώνομαι  σε μια αλευρωμένη κουζινοχαλάστρα  [όσο δεν φαντάζεσαι] και το χαίρομαι τόσο πολύ που μου είναι σχεδόν αδύνατο να το περιγράψω.

Οι τηγανίτες ή λαλαγγίδες ή λαλάγγια ή και καλιχέρες όπως τα λέει η μισή Πελοπόννησος είναι το απόλυτο must για κάθε σπίτι που κρύβει έστω και έναν “μανιάτη” ακόμα κι αν δεν είναι «καθαρόαιμος». Υπερβάλω γιατί είναι ένα έθιμο που αγαπώ πολύ.

Είναι μια ιεροτελεστία που [πρέπει να]  μοιράζεται. Είναι μια τελετή αγάπης που ανοίγει την «φωλιά» της και μοιράζει δύναμη, ελπίδα και καλοσύνη παντού. Είναι ένα έθιμο το οποίο έχει ποτίσει το dna μου και το προσμένω, όσο τίποτε άλλο. Αποτελεί ένα check point της χρονιάς που πέρασε για όλη τη φαμίλια και τους αγαπημένους φίλους, ίσως γιατί μαζευόμαστε με καλή διάθεση και σκοπό να σταματήσουμε την χρονορουτίνα μας απολαμβάνοντας απολύτως ανέμελα τη στιγμή αυτή.

Η προετοιμασία ξεκινά από νωρίς καθώς το ζυμαράκι πρέπει να ετοιμαστεί, να φουσκώσει και να ξεκουραστεί. Το σπίτι γεμίζει αγάπη, συγγενείς, φίλους, κουτσούβελα, χαρούμενες φωνές, γέλια και πολλά ζευγάρια χέρια γύρω από έναν πάγκο εργασίας που ακούραστα πλάθουν το ζυμαράκι σε «χοντρά μακαρονάκια» που περιμένουν την σειρά τους για την κατσαρόλα με το καυτό λάδι,  να βγούν αχνιστοτραγανές,  να μοιραστούν και να μασουληθούν απολαυστικά.

 

 

 

Η αγάπη είναι λαλάγγι
5 (100%) 1 vote

Leave a Reply