My, How The Mighty Have Fallen…

My, How The Mighty Have Fallen…

Κυκλοφόρησε, που λες, προχθές,

το νέο album του Μιχάλη Χατζηγιάννη

σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου.

Σε άλλες εποχές, αυτή η είδηση θα συντάρασσε την δισκογραφία!

Γεμάτος περιέργεια, κάθισα κι άκουσα 3 τραγούδια.

Και με έπιασε πλήξη, και μετά θλίψη!

 

Το τραγούδι “Άννα

μουσικά είναι αδιάφορο:

όχι από τα χειρότερα του Μιχάλη, σίγουρα,

αλλά όχι και κάτι ξεχωριστό.

Δεν θα το τραγουδούν οι fans του μετά από 20 χρόνια

όπως θα τραγουδούν τα μικρά pop αριστουργήματα

του “Παράξενη Γιορτή“, “του “Κρυφό Φιλί“, του “Ακατάλληλη Σκηνή

 

Στιχουργικά όμως, τι να πω!

Δεν περίμενα ποτέ

ότι η τεράστια Λίνα Νικολακοπούλου

θα έφτανε στο σημείο

να υπογράψει μια τέτοια ανέμπνευστη κατάντια!

 

Αννα, Άννα

Άννα, Άννα

Άννα, μη ρωτάς τι κάνω εγώ τα βράδια

Αννα, Άννα

Άννα, Άννα

Άννα, όνειρο μου, Άννα…

 

Σοβαρά τώρα;

Κάνουμε ομοιοκαταληξία το “Άννα” με το… “Άννα”;

 

Πώς σου φαίνεται αυτή η εναλλακτική, για παράδειγμα:

 

“Άννα, Άννα,

Άννα, Άννα,

την καριέρα μου την έκανα π****να”

 

Α!

Και για να μην το ξεχάσω:

Στο συγκεκριμένο τραγούδι δεν φαίνεται,

αλλά από τα υπόλοιπα τραγούδια που άκουσα

(το ομώνυμο “Έρωτας Αγκάθι” και το ντουέτο με την Δήμητρα Γαλάνη)

είναι -δυστυχώς- φανερό πως η φωνή του Μιχάλη Χατζηγιάννη

έχει πάθει ανεπανόρθωτη ζημιά.

 

Πόσο κρίμα…

 

My, How The Mighty Have Fallen…
5 (100%) 2 votes