Πώς Φτάσαμε Στο Μνημόνιο, Μας Εξηγεί Ένα Τραγούδι…

Πώς Φτάσαμε Στο Μνημόνιο, Μας Εξηγεί Ένα Τραγούδι…


Ήταν φθινόπωρο του 1986.

Το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν ακόμα στην εξουσία, παρά τις κατηγορίες για σκάνδαλα, για ευνοιοκρατία, για διορισμούς εκατοντάδων χιλιάδων “πρασινοφρουρών“. Τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, επιχορηγήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών, τότε, έρχονται αβέρτα από την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (όπως λεγόταν τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση). Η περήφανη Ελληνική αγροτιά πλουτίζει διπλοζυγίζοντας και τριπλοζυγίζοντας τα βαμβάκια και τα ροδάκινα της, για να πάρει διπλές και τριπλές επιδοτήσεις προκειμένου να τα θαψει και να σταματήσει την παραγωγή τους.

Η Μελίνα Μερκούρη, υπουργός Πολιτισμού, ξεκινάει την ιδέα της επιδότησης θιάσων και μουσικών συγκροτημάτων προκειμένου να περιοδεύουν στην Ελληνική επαρχία και να δίνουν παραστάσεις σε εκδηλώσεις που διοργανώνονται από τους Δήμους, με είσοδο δωρεάν (ή με πολύ χαμηλό αντίτιμο), για να “εκπολιτίσει” την Ελληνική περιφέρεια.

Εκατοντάδες Έλληνες καλλιτέχνες, ηθοποιοί και τραγουδιστές, σκηνοθέτες και δημιουργοί, στην πλειοψηφία τους “αριστεροί“, αντι-ΠΑΣΟΚ, αντι-δεξιοί, κατακλύζουν την επαρχία με τις παραστάσεις τους, βρίζοντας και σαρκάζοντας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ακόμα και τη Μελίνα Μερκούρη μεν, αλλά τσεπώνοντας τα φράγκα των επιχορηγήσεων που τους παρείχαν με μεγάλη άνεση και χωρίς κανέναν δισταγμό, δε.

Ήταν το Μεγάλο Πάρτυ.

Τότε, που κάναμε  “beach party” στη Βουλιαγμένη, και συναυλίες στο Ολυμπιακό Στάδιο, και νομίζαμε ότι το τζάμπα θα διαρκούσε για πάντα.


Ο Ύμνος Των Μαύρων Σκυλιών

Στα ξενύχτια λέμε ναι

Και στις τρέλες λέμε ναι

Στα μεθύσια λέμε ναι

Στα κορίτσια λέμε ναι

Στους απέξω λέμε ναι

Στους εντάξει λέμε ναι

 

Όχι λέμε στις κότες

Όχι και στους ξενέρωτους

Όχι λέμε στις κότες

Όχι στους κυριλέ

 

Στους δικούς μας λέμε ναι

Και στους ξύπνιους λέμε ναι

Στους μουσάτους λέμε ναι

Στους φευγάτους λέμε ναι

Στα μπαράκια λέμε ναι

Στα Παπάκια λέμε ναι

 

Όχι στους τεχνοκράτες

Όχι και στις κυρίες τους

Όχι στους τεχνοκράτες

Όχι στους λογικούς

 

Στη τρέλα, ναι, στα πάρτι, ναι

Στη δράση, ναι, στη βράση, ναι

Στη σάμπα, ναι, στο τσάμπα, ναι

Στη ρέγγε, ναι, στη ντίσκο, νο

Στους μαύρους, ναι, στους γαύρους, ναι

Στους αναλφάβητους, ναι

 

Στους φαντάρους λέμε ναι

Και στους γύφτους λέμε ναι

Στους μαλλιάδες λέμε ναι

Στους ροκάδες λέμε ναι

Στα μαγκάκια λέμε ναι

Στα πρεζάκια λέμε ναι

Όχι λέμε στην πρέζα

Όχι και στην εξάρτηση

Όχι λέμε στην πρέζα

Όχι στα σκληρά

 

Στα ωραία λέμε ναι

Και στα κόλπα λέμε ναι

Στα μυστήρια λέμε ναι

Και στις φάσεις λέμε ναι

Στα ουίσκια λέμε ναι

Στα τσιγάρα λέμε ναι

Όχι στην ηρωίνη

Όχι σ’ αυτό το διάολο

Όχι στην κοκαΐνη

Όχι στα σκληρά

 

Στην άπλα, ναι, στην ξάπλα, ναι

Στις βάρκες, ναι, στις τσάρκες, ναι

Στους φίλους, ναι, στις πλάκες, ναι

Στους σκύλους, ναι, στις γάτες, ναι

Στους Mήτσους, ναι, στους Kίτσους, ναι

Στην αντισύλληψη, ναι…

 

Στίχοι / Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης


 

Και κάπως έτσι, που λέτε, παιδιά μου,

με το τζάμπα, το μάγκα, τις ξάπλες, τις πλάκες, τους δικούς μας, τους ξύπνιους, τους απέξω, τα “όχι” στους τεχνοκράτες, τους ξενέρωτους, τους σοβαρούς, φτάσαμε στη χρεωκοπία και στο μνημόνιο!

Και μετά, μας έφταιγαν “οι τραπεζίτες”, “οι φιλελεύθεροι”, “οι μερκεληστές” και οι “μνημονιακοί”…

Αυτοί. Όχι το ξερό μας το κεφάλι.

 

ΥΓ: Ωραία τα “Παπάκια“! Έχω περάσει υπέροχες βραδιές τρώγοντας και πίνοντας εκεί, αγκαλιά με την εγχώρια ιντελιγκέντσια, κατά τα φοιτητικά μου χρόνια…

Πώς Φτάσαμε Στο Μνημόνιο, Μας Εξηγεί Ένα Τραγούδι…
4.5 (90%) 4 votes