Τραγούδια Χωρίς Λόγια… #1

Τραγούδια Χωρίς Λόγια… #1

Περνάω φάση που δεν θέλω να μιλάω πολύ.
Γι αυτό είπα να σου παρουσιάσω 20 τραγούδια χωρίς λόγια, κάποια πολύ αγαπημένα μου, κάποια απλά πολύ γνωστά, και κάποια άλλα που απλά ξεπήδησαν στο μυαλό μου, μόλις κάθησα να φτιάξω μια λίστα με 20 τραγούδια χωρίς λόγια…


Brian Eno – ‘The Big Ship’


από το album ‘Another Green World’,
του 1975

Ο Brian Eno μπήκε στο studio τον Ιούλιο του 1975, χωρίς να έχει προετοιμάσει απολύτως τίποτα. Έχοντας παρέα του μερικούς πολύ σπουδαίους rock, progressive rock και jazz μουσικούς, όπως οι Phil Collins, Robert Fripp, Percy Jones, Rhett Davies, John Cale, και ένα σετ από κάρτες, που ονομάζονταν ‘Oblique Strategies‘. Που σημαίνει: “Πλάγιες στρατηγικές”. Που ήταν ένα διανοητικό πείραμα των Brian Eno και Peter Schmidt, με στόχο να προκαλέσουν τους δημιουργούς να σκέφτονται “εκτός πλαισίων”, και να αναζητήσουν την έμπνευση και την διανοητική διέγερση μέσα από στρατηγικές “αντισυμβατικές”.

Οι κάρτες των ‘Oblique Strategies’ περιείχαν λιτές εντολές όπως:

  • Χρησιμοποίησε μια παλιά σου ιδέα.
  • Περίγραψε το πρόβλημα με λόγια. Όσο πιο καθαρά μπορείς.
  • Μόνο ένα στοιχείο από κάθε είδος.
  • Τι θα έκανε ο καλύτερος φίλος σου στη θέση σου;
  • Τι να αυξήσεις; Τι να μειώσεις;
  • Έχεις τμήματα; Δοκίμασε μεταβάσεις.
  • Δοκίμασε να προσποιηθείς ότι “το’χεις”!
  • Προσποιήσου ότι το λάθος ήταν κρυφή σου πρόθεση.

και διάφορα άλλα, γενικά και ασαφή, στόχος των οποίων ήταν να κατορθωσουν οι μουσικοί να δημιουργήσουν τραγούδια που να ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα πλαίσια.

Η διαδικασία ήταν απλή: Κάποιος μουσικός σήκωνε τυχαία μία από τις κάρτες, και όλοι προσπαθούσαν να προσαρμοστούν σε αυτό που πρόσταζε, δημιουργώντας στην πορεία ένα τραγούδι. Κάποια κατέληξαν στο album, κάποια στο καλάθι των αχρήστων…

Προσπάθεια του Brian Eno επί δεκαετίες ήταν να απελευθερώσει την μουσική από τις “συμβατικές φόρμες” του rock και να φτιάξει μια μουσική στην οποία θα κυριαρχεί η “τυχαιότητα” και η “χαλάρωση των ρυθμών”… Μια μουσική που θα βασίζεται σε “μη λογικά συνδεόμενες” αλληλουχίες ήχων, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους ήχους του περιβάλοντος.

Αν προσέξεις γύρω σου, θα ακούσεις τη βουή των αυτοκινήτων, την αλυσσίδα ενός ποδηλάτου που περνάει, ένα λεωφορείο να φρενάρει, κάποιον να γελάει φευγαλέα, ένα πουλί να τιτιβίζει, τον ήχο της ανάσας σου, τον ήχο των δακτύλων σου πάνω στα πλήκτρα του laptop σου… Όλα φαινομενικά ασύνδετα, και όμως όλα εντεταγμένα σε ένα ενιαίο ηχητικό σύνολο… Μόλις έμαθες τον ορισμό της “ambient music”!

Ήμασταν στο 1975, μην ξεχνάς! Και ακόμα υπήρχαν περιθώρια να επινοήσεις ένα “νέο τύπο μουσικής”…

Οι προσπάθειες στο studio διάρκεσαν 2 μήνες, και αποτελεσμα τους ήταν το ‘Another Green World‘, ένα album με πολλά instrumental τραγούδια, με πολύ χαλαρούς ρυθμούς και έξω από τις “rock” φόρμες που χρησιμοποιούσε ο Brian Eno, που μέχρι προ ολίγου ήταν μέλος των Roxy Music, ας μην ξεχνάμε!

Το ‘Another Green World‘ ήταν τόσο διαφορετικό που ξάφνιασε τους πάντες. Πολλοί κριτικοί επαίνεσαν τότε το πρωτόγνωρο άκουσμα του album αυτού, που σηματοδότησε την γέννηση αυτού που αποκαλούμε σήμερα ‘ambient’ μουσική. Φυσικά, το κοινό αδιαφόρησε, τότε, και το album ήταν μια παταγώδης εμπορική αποτυχία! Ο κριτικός  Jon Pareles του περιοδικού “Crawdaddy!” σχολίασε αγανακτισμένος:

“This ain’t no Eno record. I don’t care what the credits say. It doesn’t even get on my nerves.”

Ο Jon Pareles, φυσικά, είχε απόλυτο άδικο! Το ‘Another Green World’ ήταν στην ουσία το πρώτο album που είχε τον χαρακτηριστικό ήχο του Brian Eno, έναν ήχο που εξέλιξε και έγινε το σήμα κατατεθέν του για τις επόμενες δεκαετίες, και έναν ήχο που βρήκε πολλούς μιμητές.

Για την ιστορία, να σου πω εδώ πως το ‘Another Green World’ εξακολουθεί να είναι από τα πιο εμπορικά αποτυχημένα albums του Brian Eno, ωστόσο φιγουράρει μέσα σε 35 λίστες που περιέχουν τα  “σημαντικότερα albums στην ιστορία της μουσικής”, λίστες που κατάρτισαν σημαντικά μουσικά έντυπα και ειδικοί όπως τα Rolling Stone, NME, Blender, Mojo, Pitchfork, αλλά και ο “δικός μας” Γιάννης Πετρίδης.

Για εμένα, το ομορφότερο τραγούδι μέσα από αυτό το πανέμορφο album είναι το ‘Big Ship‘. Γιατί αρχίζει υποχθόνια, εξελίσσεται γαλήνια, και καταλήγει σε μια εμμονική μινιμαλιστική φρενίτιδα, η οποία αποσυντίθεται στον αιθέρα, έτσι όπως ακριβώς συντέθηκε…

Καλημέρα στους φίλους του Breakfast Club! 🙂

 

 

Τραγούδια Χωρίς Λόγια… #1
5 (100%) 2 votes
There are 5 comments for this article
  1. Anonymous at 10:32 am

    για το κειμενο τα συγχαρητηρια μου <############## κλπ για το αφιερωμα τραγουδια διχως λογια κλπ επισης για καποιες συγκεκριμενες προτασεις επισης <########### καλημερα Σωκρατη μου

  2. Anonymous at 11:50 am

    ρε συ πως φαινομαι ανονυμους???????? αφου εχω δωσει στοιχεια!!!!

    • Socrates Soumelas at 6:28 pm

      και επώνυμους και ανώνυμους, συνεννοηθήκαμε πάντως…. 😉
      <####################

Leave a Reply