Τραγούδια Χωρίς Λόγια… #19

Τραγούδια Χωρίς Λόγια… #19


Wim Mertens – ‘4 Mains’…


(Από το soundtrack της ταινίας ‘The Belly Of An Architect’ του Peter Greenaway, 1987)

Η ταινία ‘The Belly Of An Architect‘ είναι από τις αγαπημένες μου!

Κι αυτό γιατί είναι μια ταινία στην οποία υπόθεση και πρωταγωνιστής είναι η Ρώμη και η μουσική του Wim Mertens και του Glenn Branca, και η ταινία είναι απλά μια πρόφαση για να σου προσφέρει μια απολαυστική ματιά στις ομορφιές της Αιώνιας Πόλης και τις στοιχειωτικές μελωδίες του Mertens. Πρόσθεσε σε όλο αυτό και ένα αμπαλάρισμα από μελαγχολικές υπαρξιακές φιλοσοφικές αναζητήσεις, και έχεις την τέλεια arthouse ταινία των 80s!

O Wim Mertens είναι φλαμανδός συνθέτης, πιανίστας, κλασικός τενόρος και μουσικολόγος. Έγινε διάσημος όταν το 1983 κυκλοφόρησε την σύνθεση του ‘Struggle For Pleasure‘, μια σύνθεση που γράφτηκε ως μουσική για το χορόδραμα του Jan Fabre (τον θυμάσαι, που τον διώξαμε κλωτσηδόν από το Φεστιβάλ Επιδαύρου πέρσι, γιατί ήθελε να μας φέρει τους χορευτές του να κουνάνε τα παπάρια τους και πολύ συγχυστήκαμε;) με τίτλο ‘The Power Of Theatrical Madness’.

O Greenaway, εντυπωσιασμένος από το -ομολογουμένως υπέροχο- ‘Struggle For Pleasure‘ ζήτησε από τον Mertens να του το παραχωρήσει σαν υπόκρουση για το ‘Belly Of An Architect‘ και επίσης να γράψει μερικά ακόμα κομμάτια για την ταινία.

Από τα κομμάτια αυτά διάλεξα το εκπληκτικό ‘4 Mains‘, κομμάτι για δυο πιανίστες που μου δίνει την εντύπωση ότι δεν είναι παιγμένο από κανέναν πιανίστα, αλλά από sequencer – τέτοιος είναι ο απόμακρος, ακριβής και μηχανικός τρόπος με τον οποίον πιέζονται τα πλήκτρα, που νομίζεις ότι δεν τα έχει αγγίξει ανθρώπινο χέρι!

Αυτό που με εντυπωσιάζει στο ‘4 Mains’ είναι ο ευφυής τρόπος με τον οποίον ο Mertens χρησιμοποιεί τις αλλαγές μέτρου και τις συγκοπές μέσα στο κομμάτι για να σου δώσει την εντύπωση ότι άλλοτε επιταχύνει και άλλοτε επιβραδύνει τον ρυθμό… έναν ρυθμό καταιγιστικό, που όταν φέρνει το κομμάτι στο φινάλε του, δεν ξέρεις αν θέλεις να αναστενάξεις ανακουφισμένος που τελείωσε το κομμάτι, ή να πατήσεις εμμονικά το “repeat” για να το ξανακούσεις από την αρχή!

Είμαι πεπεισμένος πως ο μινιμαλισμός του Wim Mertens είναι ο κοινός τόπος όπου η εγκεφαλικότητα συναντιέται με την κομψότητα.

Καλημέρα στους φίλους του Breakfast Club! 🙂

 

Άντε! Δεν άντεξα! Πάρε και τοStruggle For Pleasure‘, γιατί είναι υπέροχο, και γιατί μόλις ακούσεις τις πρώτες νότες θα πεις: “Α, ναι ρε συ! Αυτό; Το ξέρω!

 

Περνάω φάση που δεν θέλω να μιλάω πολύ.
Γι αυτό είπα να σου παρουσιάσω 20 τραγούδια χωρίς λόγια, κάποια πολύ αγαπημένα μου, κάποια πολύ γνωστά, και κάποια άλλα που απλά ξεπήδησαν στο μυαλό μου, μόλις κάθησα να φτιάξω μια λίστα με 20 τραγούδια χωρίς λόγια…

Τραγούδια Χωρίς Λόγια… #19
5 (100%) 4 votes
There are 2 comments for this article
  1. Νandia Tsakali at 10:31 am

    ιν παμπλικ εχω να πω οτι αυτο που διαβασα το βρηκα εξαισιο. καλημερα Σωκρατη μου <#####################################

Leave a Reply